Adopcja


INFORMACJE OGÓLNE

Adopcja czyli przysposobienie

Jest to przyjęcie dziecka do rodziny przez małżeństwo lub osobę samotną. Nie wygasa ani z chwilą uzyskania przez dziecko pełnoletniości, ani też w wyniku śmierci dziecka lub przysposabiających.

W wyniku adopcji rodzice adopcyjni zajmują miejsce rodziców biologicznych i od tej chwili władza rodzicielska należy tylko do nich. Dziecko w rodzinie adopcyjnej nabywa takie same prawa jak dziecko w rodzinie biologicznej.

Rodzaje przysposobienia:

Z uwagi na skutki prawne przysposobienia, mówimy o trzech jego rodzajach:

  • przysposobienie pełne (art.121, par.2 i 3 k.r.o.)
  • niepełne (art.124, par.1 k.r.o.)
  • całkowite (anonimowe, art.124, par.2 k.r.o.)

Przysposobienie pełne – stanowi w polskim ustawodawstwie regułę. Osoba w ten sposób przysposobiona staje się członkiem rodziny przysposabiającego. Więzy prawne z jego dotychczasową rodziną ulegają definitywnemu zerwaniu. Cechą tego przysposobienia jest to, że rozciąga się ono nie tylko na samego przysposabianego i przysposabiającego, ale na całą rodzinę przysposabiającego, tak jak gdyby przysposobiony urodził się jako dziecko naturalne przysposabiającego. Powstają wzajemne prawa i obowiązki alimentacyjne.

Przysposobienie niepełne – powoduje powstanie stosunku rodzinnego tylko między przysposabianym i przysposabiającym, nie rozciąga się na krewnych przysposabiającego (art.124, k.r.o.)

Przysposobienie całkowite, zwane również anonimowym, jest najdalej idącą postacią przysposobienia. Możliwe jest tylko wtedy, gdy rodzice dziecka przed sądem opiekuńczym wyrażą zgodę na przysposobienie swego dziecka w przyszłości, bez wskazania osoby przysposabiającego.

Zgoda rodziców na przysposobienie dziecka nie może być wyrażana wcześniej niż po upływie 6 tygodni od urodzenia dziecka. Zgodę tę mogą odwołać przez oświadczenie przed sądem opiekuńczym, nie później jednak niż przed wszczęciem sprawy o przysposobienie (art.118, par.3 k.r.o.). Nie jest dopuszczalne rozwiązanie takiego przysposobienia (art.125, k.r.o.)

Przysposobienie pełne i niepełne może być z ważnych powodów rozwiązane przez sąd.

 „rozwiązanie stosunku przysposobienia nie jest dopuszczalne, jeżeli w skutek niego miałoby ucierpieć dobro małoletniego dziecka”.

Sprawy związane z przysposobieniem  reguluje Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (art. 114-127) oraz Kodeks Postępowania Cywilnego (Dział II Rozdział 2 Oddział 3 art. 585-589) Warunki i procedury przygotowujące i kwalifikujące kandydatów na rodziców adopcyjnych wynikają  z ustawy  o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011 roku.

Adopcję każdorazowo orzeka sąd rodzinny na wniosek rodziców adopcyjnych. Adopcja polega na przyjęciu do rodziny, na mocy postanowienia sądu, dziecka, które w ten sposób uzyskuje takie same prawa i obowiązki  jak dziecko urodzone w tej rodzinie; prawa te powstają w stosunku do rodziców adopcyjnych i ich krewnych.

Przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla jej dobra, której  rodzice: – nie żyją; – zostali pozbawienie władzy rodzicielskiej – wyrazili zgodę na przysposobienie dziecka – są ubezwłasnowolnieni.

Dziecku sporządza się  nowy akt urodzenia, w którym umieszcza się dane rodziców adopcyjnych.  Bezpośredni kontakt z rodziną pochodzenia dziecka jest zerwany.

Przysposobić mogą osoby, które:

  • mają pełną zdolność do czynności prawnych,
  • są nie karane
  • są zdrowe psychicznie i fizycznie
  • są w odpowiednim wieku ( różnica wieku między rodzicami a dzieckiem nie może być mniejsza niż 18 lat i zwyczajowo nie większa niż 40 lat)
  • mają sytuację zawodową i finansową zapewniającą dziecku dobre warunki materialne
  • mają odpowiednie warunki mieszkaniowe
  • gwarantują właściwą opiekę
  • kierują się dobrem dziecka.